„kie obserwuje się również w nowotworach powstających spontanicznie. Zupełnie inaczej przebiega to w przypadku przeszczepów tkanki nienowotworowej, gdzie miejscowa sieć naczyniowa przeszczepu jest włączona do krwioobiegu gospodarza.
Sieć naczyniowa nowotworu ma odmienny od otaczających tkanek plan budowy. Jest on z reguły chaotyczny, jednak w wymienionych wyżej nowotworach można wykazać pewną swoistość związaną z typem histologicznym nowotworu. Zwykle spotyka się strefowość unaczynienia przeszczepu (podobnie jak nowotworu pierwotnego) polegającą na braku lub skąpości naczyń w centralnej, martwiczo zmienionej, części guza oraz obfitości poliferujących naczyń na jego obwodzie. Krytyczna odległość między włośniczkami raka płaskonabłonkowego, powyżej której występuje martwica, wynosi 150200 um.
Młode naczynia przenikające tkankę nowotworową pochodzą wyłącznie z odnóg naczyń włosowatych, przedwłosowatych i zawłosowatych gospodarza. Większe naczynia przebiegające w okolicy rosnącego nowotworu ulegają zniszczeniu, lub włączeniu do sieci naczyniowej nowotworu przez rozbudowę splotu włosowatego odżywiającego ścianę naczynia (vasa vasorum).“(6)