„— Zbajerowałem ją i zaprosiła mnie do bloku, gdzie wynajmowała pokój.
Nie miał gdzie iść, nie wiedział co ze sobą zrobić, więc powiedział kelnerce, że kocha się w niej już od dł"s"ao C7asu. Byli ze sobą cały dzień, wieczorem dziewczyna poszła do lokalu, ale tylko po to aby się zwolnić. Potem była noc, jeszcze jeden dzień. Drugiego wieczoru musiała już być w „Bursztynowej". Gdy wróciła nad ranem nie było już w jej mieszkaniu Kalibabki, a wraz z nim zniknęły jej dżinsy, sweter, biała koszula i drewniane chodaki. Na pamiątkę tych dwóch dni młody rybak z Dziwnowa pozostawił jej ubranie z podgumowanego materiału i wysokie gumowe buty. Porzucając swój strój, w tym momencie przestał być rybakiem i odtąd w jego sieci będą wpadać tylko same dziewczyny.
W sześć lat później, w nowosądeckim więzieniu, Kalibabka osławiony artykułami w prasie i programami w telewizji, pokazuje mi listy, jakie do niego nadchodzą.
Warszawa 5.IV.1933 Kochany Jurku,
Proszą mi wybaczyć, że zwracam się do Pana w ten właśnie sposób, ale jak ma pisać dziewczyna, która nie śpi nocami z miłości do Pana. Długo no~ siłam się z myślami, aby napisać do Ciebie. Wybacz, że będę pisać po imieniu. Jestem dziewczyną w Twoim typie. Mam 15 lat, ładne blond włosy, niebieskie oczy, piękną figurę, a najważniejsze jestem cnotłiwa i będą nią nadal, jeżeli taka tylko będzie Twoja wola. Nie wiem dlaczego, ale bardzo Cię kocham za to, że jesteś. Mój kochany Casanowo, mój książę z bajki! Już myślałam, że nie ma takich mężczyzn jak Ty. Wiem dlaczego kradłeś. Kradłeś jednym, by uszczęśliwcać inne. Oni nie potrafią tego ocenić. Rozumiem Cię. Tylko ja potrafię Cię zrozumieć i rozgrzeszyć. Proszę, nie odrzucaj mej miłości. Czuję Cię przy sobie, jesteś w łóżku. Och, jak bardzo chciałabym Cię mieć na zawsze, na wieki. Oglądałam wszystkie Twoje reportaże, zbieram gazety. Ale to nie wszystko. Mam jedną tajemnicę, chcę Ci ją zwierzyć. W tym roku na wakacje wyjeżdżam do Dziwnowa i chciałabym zobaczyć gdzie żyłeś, Twój dom i zatopiony kuter. Dzisiaj nie mogą podać Ci mojego adresu, chyba rozumiesz dlaczego. Będę pisała i kwitła tylko dla Ciebie. Mój kochany książę!“(3)