„— A więc dobrze!... Książka znajduje się w rękach pewnego bardzo porządnego chłopca, któremu ją dałem dziś z rana, by ją odjiiósł do mego przyjaciela.
— Jak się nazywa ten bardzo porządny chłopiec — zapytał przebiegle agent.
— Nazywa się Anioł Pitou. To biedny sierota, którego przygarnąłem z litości i który nawet nie wie, o co chodzi w tej książce.
— Dziękuję panu, drogi panie Billot — odrzekł agent, rzucając do szafy bieliznę i zamykając ją, zachował jednak przy sobie ową szkatułkę. — A gdzie się ten miły młodzieniec znajduje
— Zdaje się, że go zauważyłem obok groszku hiszpańskiego, rosnącego przy altanie. Idźcie do niego, odbierzcie mu książkę, ale nie róbcie mu nic złego.
— My mielibyśmy mu zrobić coś złego Ależ pan nas nie zna, panie Billot! My nie skrzywdzimy nawet muszki.
Co rzekłszy, przybyli udali się we wskazanym kierunku. Zbliżając się do miejsca, gdzie miał rosnąć ów groszek, spostrzegli Pitou, którego wielki wzrost czynił naszego młodego bohatera bardziej groźnym, aniżeli nim był w rzeczywistości. Obawiając się, że obydwaj sierżanci nie dadzą sobie z nim rady bez jego pomocy, agent zdjął płaszcz, zawinął w niego szkatułkę i ukrył to wszystko w pobliskim, niewidocznym zakamarku.“(12)